We zijn inmiddels weer in Bulgarije! 20 November zijn Rein en Wilmar naar Bulgarije vertrokken. Een verslag:
Na een voorspoedige reis via Parijs kwamen wij omstreeks 14.00 uur aan op airport Sofia. Wij werden opgehaald door onze vrienden Maria en Lochko, die ons per Lada naar ons hotel in Yakoruda brachten. Het is koud in Bulgarije, overdag vriest het zo'n graad of 2. 's Nachts des te meer. Ons oude vertrouwde hotel verwelkomde oms met open armen. We voelen ons ook welkom. Ons eigelijke doel was het bezoeken van het park en overhandiging van € 20.000, en dat kwam door de kou bijna in het water te vallen. De weg naar het park is per gewone auto onbegaanbaar. we spreken dan ook maar voorzichtig af om Tsveti in het lager gelegen oude infocentrum te ontmoeten.
Ook daar is het welkom warm, ondanks de kou die zich in de schaduw goed laat voelen. We wisselen de gebruikeleke cadeautjes zoals pepernoten en zo uit gaan te voet naar de drie oudste sectoren van het park. Daar zit ook Dobri, samen met een vriendin. In het grote deel kon ze zich niet goed handhaven en was bang voor de andere beren. Daarom zit ze nu ergens anders in met gezelschap van een wel erg luie dame, ze winterslaapt. Dobri niet, maar slaapt overdag wel veel. Zijn ogen zijn door een italiaanse oogarts onderzocht en het is te laat om een operatie te verrichten. Maar het gaat goed met de beer in zijn eigen sector. Zijn gedrag is rustig en hij kan zich goed concentreren op het voedsel. 
Opeens gaat het hek open en mogen we naar binnen en staan we wel erg dicht bij die grote beer. Wilmar moest van Richard een knuf aan Dobri geven en dat lukt nu bijna. Als hij dichterbij komt, een meter of 5, is het toch wel tijd om weer achter het hek te kruipen. Binnen geven wij de kleurige platen van de diverse scholen, zoals het Bornego College, af en die worden dan ook
onmiddellijk ingelijst. Leuk om te zien dat deze mooi platen een goede plek krijgen in het park. We overhandigen de € 20.000 en de aanwezigen verbazen zich als Tsveti de briefjes natelt. Nu is het tijd voor het hoger gelegen deel van het park. Met de Lada Niva, de 4x4, krijgen we een spectaculaire rit door het bevroren park. Stijl omhoog snijdt de Niva met gemak door de sneeuw. Daar slapen enkele beren hun winter uit, een een deel ligt in de zon te slapen. In sector 1, waar de zes sterkste beren zitten, is nog wel wat bedrijvigheid. Zo hebben drie van deze beren al een hol gegraven om in te slapen. Dat wordt duidelijk gemaakt als we naar beneden rijden. We stoppen en wederom mag ik door het hek, maar ook tussen de
elektrische bedrading door. Verschrikt vraag ik of men wel zeker is dat er geen beer in de buurt is. No worries. En zo'n 30 meter verder zie ik inderdaad een hol, dat van Dana. Groot genoeg voor 5 beren en zo'n twee meter onder de grond. Alles gefilmd. Als dit geen thriller wordt! Naar goede traditie van Asterix wordt de dag afgesloten met een etentje in Belitza, waar naar diezelfde
traditie weer enige onzekerheid is omtrent de betaling. Ook opgelost. 's Avond eten we Bulgaars bij de moeder en grootouders van Maria. Wat een feest is het toch altijd om te zien hoe gastvrij de mensen zijn. Babouschka is ook erg blij om de oude bekenden weer te zien. Wij waren dat ook, ze is nog geen spat veranderd ondanks haar hoge leeftijd. Tevreden gaan we naar bed.